Op de zaterdagmiddag organiseren wij 2 fietspuzzeltochten. 1 voor volwassenen en 1 voor kinderen. ( met hun ouders ) We starten bij de Sijpekerk. De hoeveelheid ingeleverde lege plastic flessen en de hoeveelheid rondjes om de kerk leveren bonuspunten op. U kunt, indien u alleen naar de maaltijd komt, ook op de eindlocatie lege flessen inleveren. Aangezien we de starttijden pas later door willen kunnen geven vragen wij u d.m.v. de inschrijfformulieren ook uw mail-adres op te geven of indien u dat niet wil uw telefoonnummer. Na afloop kunnen we weer wat lekkers nuttigen, zodat we met een goedgevulde maag weer huiswaarts kunnen keren. Voor mensen met een allergie kan rekening gehouden worden, als ze dit doorgeven aan de organisatie. Voor de kleintjes is er weer een springkussen opgesteld. Als dekking voor de onkosten vragen we een vrijwillige bijdrage ( de onkosten bedragen ongeveer € 10,- per persoon. ) U kunt, als u alleen naar de maaltijd komt, ook nog op de eindlocatie lege flessen inleveren.

Op de zondagmiddag willen we om 14.30 uur in de tuin achter de Sijpekerk een openluchtdienst houden met medewerking van de Praise Loosdrecht. We willen dan ook een collecte houden voor de ondersteuning van deze stichting. Na de dienst willen we weer een bloemetje brengen bij de mensen die niet in de mogelijkheid zijn de dienst bij te wonen. U kunt zich opgeven voor de bezorging.

Alle activiteiten worden georganiseerd met in acht neming van de voorschriften en zijn zeker bedoelt om ons gevoel van samen zijn weer op een hoger plan te tillen.

Aanmelden?
Achter in de kerk vindt u de aanmeldformulieren. Ook kunt u ons een e-mail sturen:

Opgave fietstochten en maaltijd thomasbaas@yahoo.com
Opgave bloemetjes  en cake bakken goof.mur@outlook.com

Het bericht Startweekend 19-20 september verscheen eerst op Sijpekerktest.

Mijn geloof is ontstaan met een gigantische strijd en tegenzin. Mijn ouders hebben ons als kind trouw meegenomen naar alle kerkelijke activiteiten. Al snel voelde dit als een verplichting en in mijn puberteit werd dit een stuk erger. We hadden bij wijze van spreken op maandagavond al ruzie omdat er een zondag in de week zat. Tot ik volwassen/uit huis ging, was dit verplicht. We hadden veel discussies en ik zag alles als onzin. Zo heb ik mij dusdanig afgezet en kwam het verhaal bij mij niet binnen. De verplichting stond me erg tegen en het was zeker niet “hip” om naar de kerk te gaan. Ik was namelijk de enige uit mijn vriendenclub die dingen moest laten, zoals bijvoorbeeld naar catechisatie i.p.v. sport met vrienden.
Zo’n drie jaar later zat ik op zondagmiddag bij mijn ouders op de koffie en vroeg mijn vader of is ‘s avonds mee wilde gaan naar de Jeugddienst. Omdat mijn ouders al jaren niets meer over de kerk gezeurd/gezegd hadden, dacht ik, laat ik nu ook niet moeilijk doen en maar een keer meegaan. 
Na afloop vroeg m’n vader wat ik zelf anders zou willen zien in een jeugddienst.  Daar had ik wel ideeën over. Zonder mij te informeren vertelde mijn vader dit aan Dianne als voorzitter van de jeugddienstcommissie. Zij nodigde me uit om samen met de commissie de volgende dienst voor te bereiden. Ik dacht: ach, ik doe 1 keer mee en dan is het klaar, maar bij de jeugddienstcommissie ben nooit meer weg gegaan. Voor het eerst deed ik m’n oren wel open. De preek volgde ik van begin tot eind omdat ik wilde horen of mijn vragen uit de voorbereidingsavond beantwoord werden. Ik ging echt luisteren en dacht, dit verhaal is zo gek nog niet. De gedachte veranderde van geloof is onzin naar “baat het niet dan schaadt het niet”. Vanaf toen begon de boodschap binnen te komen en heb ik uiteindelijk 11 jaar in de jeugddienstcommissie gezeten.

Groei

Langzaam ging ik meer open staan voor het geloof en ben ik zelfs meegegaan naar Opwekking. Op zondagavond is daar altijd een genezingsdienst. Wat ik daar zag, ging buiten mijn denken. Dat klopt niet en ging veel verder als waar ik op dat moment zat in het geloofsleven. Ik ging naar huis met veel vragen welke ik tijdens de eerst volgende voorbereiding voor een jeugddienst ook deelde met Dianne. Zij vertelde daaropvolgend haar persoonlijke verhaal, over haar genezing. Zij bevestigde dus juist driedubbel wat ik in die genezingsdienst had meegemaakt. Ontkennen werd steeds lastiger. Ik ontdekte dat het geloof echt is, maar dat je Hem wel zelf moet zoeken. Het voelde niet meer als een lijst met verplichtingen. Ik werd getriggerd door de onderwerpen, ging uit mezelf dingen opzoeken en merkte al snel: hoe meer je er mee bezig gaat, des te meer ga je ook ervaren. Maar ik ben niet echt een lezer, dus ik merk dat ik de kerkdiensten wel echt nodig heb.

Kerk

Het verbaasde me eigenlijk hoe snel je in de coronatijd gewend raakte aan een ritme waarbij je niet op zondagochtend naar de kerk ging, aan het gemak van op internet de dienst bekijken. Een 10uur dienst werkt alleen niet met 3 jonge kids in huis waardoor wij de dienst terugkeken in de avond. Laatst ben ik voor het eerst weer naar een kerkdienst in de kerk gegaan en merkte vooral toen pas hoezeer ik dat gemist had. Dat had ik niet verwacht. De betrokkenheid van andere gelovigen. Het zijn in het huis van God, wat toch weer heel anders is dan thuis naar een scherm kijken. We doen het samen: vertrouwen en volharden. Die preek een maand geleden over hoop, er is hoop na corona, sprak me erg aan. De kerk is heel belangrijk om in gesprek te blijven met God. Zonder jou is er geen kerk. Daar hoor je hoe het wel zit, en staan de negatieve verhalen uit de media in contrast met de Bijbelse boodschap van hoop.

Het gaat niet om regeltjes als je bidt, bidden kan ook op de fiets of tijdens het tuinieren. Het gaat erom dat je een gesprek met Hem aan gaat.

Achteraf

Zoals ik me vroeger schaamde voor het naar de kerk gaan, zo vertel ik nu dat ik naar de kerk ga. Ik draag een kruisje sinds mijn belijdenis en hoef het niet te ontkennen . De groepsdruk van vroeger is er gelukkig af, en je wordt niet meer doorgezaagd door je eigen vrienden. Het is bij mij een bewuste keuze geweest om naar de kerk te gaan. Bij mijn belijdenis en de doop van onze kinderen, hebben we alle vrienden uitgenodigd. Iedereen weet dat het bij ons hoort, maar respecteert het en stellen soms zelfs mooie vragen. 
Nu heb ik vooral respect voor mijn ouders, dat ze me erbij hebben gehouden en zo hun best gedaan hebben. In deze tijd is het ook wel anders, is er nog veel meer afleiding. Zo nemen we bewust onze kinderen mee naar de kerk en hopelijk ook komende jaren richting Opwekking om hen te laten zien dat ze misschien wel een van de weinige in de klas zij die geloven, maar dat er nog veel meer kinderen/jongeren zijn die geloven. Ik ga mijn kinderen het niet opleggen, maar hoop ze erin te betrekken. Het belangrijkste om door te geven aan onze kids vind ik allereerst de liefde van God, het altijd veilige thuis, het leren bidden, het open gesprek met God. Het gaat niet om regeltjes maar om een relatie. Dominee Meertens gaf me ooit de tip om dezelfde dingen met God te bespreken, die ik met mijn aardse vader of beste vriend zou bespreken. Het gaat niet om regeltjes als je bidt, bidden kan ook op de fiets of tijdens het tuinieren. Het gaat erom dat je een gesprek met Hem aan gaat. Met de jaren leer je telkens meer dingen neerleggen bij God en krijg je ook nog antwoorden. Geen brandende braamstruiken, maar dingen die niet zomaar gebeuren. Die antwoorden zijn heel persoonlijk, dat is tussen God en mij.

Het bericht Mensen van Jezus – Erik H. verscheen eerst op Sijpekerktest.

Ik heb veel gereisd. Zo heb ik ontwikkelingswerk gedaan in Peru, na de aardbeving van 2010 op Haiti en in Zuid-Afrika. Dat heeft me veel gebracht. Ik heb daar geleerd dat leven en geloven niet zo vanzelfsprekend is, zoals ik dat altijd ervoer in Nederland. 

Maar ten diepste deed ik deze reizen om goede dingen te doen. Op een christelijke studentenconferentie in Amerika drong het tot me door waar het werkelijk omgaat. Daar ben ik door God beetgepakt. Ik leerde daar dat je nog zo goed je best kunt doen om goed te leven, maar dat niemand heilig wordt op basis van zijn daden.  

Ik weet nog hoe in mijn hotelkamertje bad dat God in mijn leven zou komen. Ik zei: “als U er echt bent, moet U het laten zien ook”. Ik vroeg God om iets heel specifieks. Het was die avond oudejaarsavond en er zou een dienst zijn. Ik vroeg aan God dat als het lied Mighty to Save zou worden gespeeld, dit mijn teken zou zijn. In de loop van de avond kwam het lied niet. Ik gaf de moed al op. En toen… het allerlaatste lied. Ik herkende de eerste klanken al. Toen heb ik mijn leven echt aan God toevertrouwd. 

Ik ben erachter gekomen dat je God echt mag vragen zichzelf te laten zien. Ik deed de uitroep “Ik wil zien wie U bent!”.

Je ouders kunnen je met het christelijk geloof opvoeden, maar ze kunnen je geen geloof geven. Daar moet je zelf naar op zoek gaan. Ik ben erachter gekomen dat je God echt mag vragen zichzelf te laten zien. Ik deed de uitroep “Ik wil zien wie U bent!”. Ik denk dat veel mensen dat niet doen of durven. En je moet openstaan voor antwoorden. Dit zou mijn aanmoediging zijn naar gemeenteleden. 

Ik heb afgelopen jaren veel gedaan in onze gemeente. Ik zat in de diaconie, leidde de Alpha-cursus en bereidde Bijbelstudies voor. Soms had ik het idee mezelf weer een slavenjuk op te leggen. Nu heb ik een periode rust. We lezen elke dag uit de Bijbel en we praten er veel over. Het is weer een tijd van verdieping.

Het bericht Mensen van Jezus – Arjen verscheen eerst op Sijpekerktest.

Intochtslied Hemelhoog 641 tweemaal
Ik kom in uw heiligdom binnen,
‘T voorhangsel ga ik voorbij.
Ik breng U mijn offer, een zoete geur,
Vrucht van wat U deed in mij.
Mijn mond brengt een offer van lof, Heer.
‘T Gaat nu alleen om uw eer.
‘T Reukwerk van mijn lofgezang
Stijgt op in uw woning.
Ik kniel voor de troon van mijn Koning.
Samen met mijn stem hef ik
Ook mijn handen op tot U,
Het loflied komt diep uit mijn hart.
Lofprijs, aanbidding, glorie en kracht
Komen U toe, God van ‘t heelal voor eeuwig.
Lofprijs, aanbidding, glorie en kracht
Komen U toe, God van ‘t heelal.

Stil gebed – Votum – Groet

Thema: De kerk als bruid van Christus’

Zingen Gezang 295: 1 en 5
1   Aan de deur van ‘s harten woning
 klopt des hemels Bruidegom:
 op, ontwaak, de nacht is om.
 Buiten wacht uw Heer en Koning:
 kom mijn bruid, die ik bemin,
 doe mij open, laat mij in!

5   Aan de deur der wereldtijden
 klopt nog eens de Bruidegom:
 op, ontwaakt, de nacht is om!
 Nu de zon, de langverbeide,
 rijzen gaat, schort op uw kleed,
 maakt u voor de dag gereed!
 
 Wet van God

Zingen Psalm 111: 6
6   Van alle wijsheid het begin
 is; vrees den Heer met ziel en zin,
 aanbid zijn wil met vrees en beven.
 Dit is het helderste verstand.
 Loof Hem, zijn lof houdt eeuwig stand.
 Wie Hem verhoogt zal met Hem leven.
 

Gebed

Bijbellezing Psalm 45 
1Voor de koorleider. Op de wijs van De lelies. Van de Korachieten, een kunstig lied. Een liefdeslied. 2In mijn hart wellen de juiste woorden op, mijn gedicht spreek ik uit voor de koning, mijn tong is de stift van een vaardige schrijver. 3U bent de mooiste van alle mensen en lieflijkheid vloeit van uw lippen – God heeft u voor altijd gezegend. 4 Gord uw zwaard aan de heup, o held, het teken van uw majesteit en glorie. 5Treed op in uw glorie en begin de strijd voor waarheid, deemoed en recht. Laat uw hand geduchte daden verrichten. 6Uw pijlen zijn gescherpt en treffen de vijanden van de koning in het hart. Volken vallen dood voor u neer. 7Uw troon is voor eeuwig en altijd, o god, de scepter van het recht is uw koningsscepter, 8 u hebt gerechtigheid lief en haat het kwaad. Daarom heeft God, uw God, u gezalfd met vreugdeolie, als geen van uw gelijken. 9Uw gewaden geuren naar mirre, aloë en kaneel, muziek die u verblijdt, klinkt uit ivoren paleizen, 10juwelen sieren de dochters van koningen, rechts van u staat de koningin, getooid met goud uit Ofir. 11Luister, dochter, zie en hoor, vergeet uw volk en het huis van uw vader. 12Begeert de koning uw schoonheid, buig voor hem, hij is uw heer. 13Dochter van Tyrus, met geschenken zoeken de rijksten van het volk uw gunst. 14Stralend wacht de koningsdochter binnen, van goudbrokaat is haar mantel. 15Een kleurige stoet brengt haar naar de koning, in haar gevolg de meisjes, haar vriendinnen. Zij worden naar hem toe gebracht; 16begeleid door gejuich en vreugdezang gaan zij het paleis van de koning binnen. 17Uw zonen volgen uw voorouders op, u laat hen heersen over heel het land. 18 Ik zal uw naam bezingen, geslacht na geslacht, alle volken zullen u prijzen, eeuwig en altijd. 

Openbaring 19: 1 t/m 9 
1Hierna hoorde ik in de hemel een geweldige stem als van een grote menigte zeggen: ‘Halleluja! De redding, de eer en de macht zijn van onze God, 2 want zijn vonnis is betrouwbaar en rechtvaardig. Hij heeft immers de grote hoer, die door haar ontucht de wereld in het verderf heeft gestort, veroordeeld en het bloed van zijn dienaren op haar gewroken.’ 3 Opnieuw zeiden ze: ‘Halleluja! Haar rook stijgt op tot in eeuwigheid.’ 4 De vierentwintig oudsten en de vier wezens wierpen zich neer voor God, die op de troon zit, en aanbaden hem met de woorden: ‘Amen! Halleluja!’ 5 Vanaf de troon klonk een stem, die zei: ‘Loof onze God! Laat al zijn dienaren die ontzag voor hem hebben, jong en oud, hem loven!’ 6 Toen hoorde ik iets als een stem van een grote menigte, van geweldige watermassa’s en van krachtige donderslagen zeggen: ‘Halleluja! De Heer, onze God, de Almachtige, heeft het koningschap op zich genomen. 7 Laten we blij zijn en jubelen, laten we hem de eer geven! Want de bruiloft van het lam is gekomen en zijn bruid staat klaar. 8Zij mag zich kleden in zuiver, stralend linnen.’ Want dit linnen staat voor al het goede dat gedaan is door de heiligen. 9 Toen zei hij tegen mij: ‘Schrijf op: “Gelukkig zijn zij die voor het bruiloftsmaal van het lam zijn uitgenodigd.”’ En hij vervolgde: ‘Wat God hier zegt, is betrouwbaar.’ 

Zingen Psalm 45: 1 en 4
1   Met luider stem breng ik de koning hulde
 omdat zijn beeld mijn hart en ziel vervulde,
 mijn tong rept als een snel bestuurde pen
 van hem wiens gratie ik niet waardig ben!
 Als gij, o koning, spreekt, is dat verhoring,
 de woorden van uw mond zijn vol bekoring,
 voor eeuwig en altoos door God bemind,
 zijt gij veel schoner dan een mensenkind.

4   Gij gaat gehuld in geur van specerijen,
 waar gij verschijnt ontwaken speelse reien.
 Uw lof weerkaatst in zalen van ivoor,
 hoogwelgeboren vrouwen gaan u voor-
 en zie de koningin staat aan uw zijde,
 stralend als goud, verliefd op uw geleide….
 Luister, o dochter, luister en vergeet
 hoe gij van oorsprong en geboorte heet.

Verkondiging

Zingen Gezang 430: 1 en 2
1   Ik heb U lief, o mijn beminde,
 die al mijn vreugd en sterkte zijt.
 Ik heb U lief, o welgezinde,
 wiens komst ik dag en nacht verbeid.
 Ik heb U lief, o schoonste licht,
 glans van Gods aangezicht.

2   Ik heb U lief, o Gij mijn leven,
 vriend die mij trouw zijt tot het eind.
 Ik wil aan U mij overgeven,
 mijn zon, zolang Gij mij beschijnt.
 Ik heb U lief, o kom dan, kom,
 Christus, mijn Bruidegom!

Praatje Alpha cursus

Gebed

Collecte

Zingen Hemelhoog 603
Mijn Jezus, mijn redder;
Heer, er is niemand als U.
Laat elk moment,
Al wat ik denk,
Vol zijn van uw liefde, Heer.
Mijn schuilplaats, mijn trooster,
Veilige toren van kracht;
Adem en stem,
Al wat ik ben,
Brengen U voortdurend eer.
Juich voor de Heer,
Heel de aarde wees blij.
Zing van de Koning
En zijn heerschappij.
Bergen aanbidden, de zee juicht mee
Bij het horen van uw naam.
U wil ik prijzen voor dat wat U schiep;
Mijn leven lang loven,
Want U heb ik lief.
Niets is zo goed als een leven
Heel dicht bij U.
  
Zegen  

Het bericht Liturgie – Zondag 13 september verscheen eerst op Sijpekerktest.

Mijn ouders zijn allebei vanuit huis opgegroeid in de katholieke kerk. En zo namen zij ons met Kerst en Pasen, en soms tussendoor, hier ook mee naartoe. Ik keek dan rond en dacht: mijn zusjes en ik zijn de enige kids hier, de jongsten hierna zijn mijn ouders zelf en voor de rest zijn er alleen oude mensen. Het geloof is dus iets voor oude mensen. In de pubertijd kregen ze mij niet meer mee en vonden ze dat ook wel prima. Wel heeft het altijd in mijn hoofd gezeten dat ik ‘die’ Bijbel een keer ga lezen als ik oud en grijs ben. Maar God had een ander plan.  

Leidend boek

Op 19-jarige leeftijd kwam ik ‘per toeval’ voor het eerst in een christelijke boekenzaak. Mijn moeder had een cadeautje nodig voor haar petekind, mijn neefje, die communie ging doen. Ik las een aantal achterkanten van boeken en dit wekte mijn interesse. Bij één boek dacht ik: deze wil ik lezen. Mijn moeder zei nog: ‘’Nee joh, doe niet zo raar, jij leest nooit. Gebruik dat geld lekker voor iets anders.’’ Nou, dat bepaal ik zelf wel. Op dat moment niet wetende dat dit boek ons leven, die zomer in 2006, helemaal op zijn kop zou zetten. Tijdens het lezen van het boek ‘De hemel is zo echt’ – waar ik echt lang over deed omdat ik bij elke bladzijde dacht: wow, God is echt, Jezus is echt – zei ik tegen mijn moeder dat ze dit ook écht moest lezen. Dus twee boekenleggers erin en honderd gesprekken tussendoor.

Mijn moeder zei nog: ‘’Nee joh, doe niet zo raar, jij leest nooit. Gebruik dat geld lekker voor iets anders.’’ Nou, dat bepaal ik zelf wel.

Toen was hij uit. We wisten dat we er iets mee moesten en zijn, geleid door God, uitgekomen bij een Pinkstergemeente. De eerste kerkdienst voor mij waarin elk woord en elk lied me raakte. Dit had ik nog nooit gehoord en meegemaakt. Er werd een oproep gedaan of er mensen waren die hun hart aan de Heer wilde geven. Na de dienst ging ik samen met mijn moeder en zus (ook zij had het boek gelezen) naar voren. Door het zondaarsgebed ervoer ik dat ik nu onderdeel mocht zijn van Gods Koninkrijk. De Heilige Geest is vanaf dat moment in mij komen wonen en ik wist ook direct dat ik dit nooit meer los ging laten. De start van een nieuw leven, later bekroond met de volwassendoop. 

Groeiend geloof

Ik heb gemerkt dat ik echt mocht groeien in het geloof. Je bent als persoon wel jongvolwassen, maar in het geloof was ik een baby. De christelijke opvoeding met de bekende verhalen van Noach, Mozes, David en Jezus waren voor mij geen gesneden koek. Zo ook kende ik Elly & Rikkert niet en zegt Jasper weleens: ‘’Ken je ze echt niet?’’ Daar kunnen we om lachen. Daarom vind ik het nu extra bijzonder dat ik dit alsnog ‘kinderlijk’ mag gaan ervaren met onze Jenoah, daar zie ik echt naar uit. Nou ja, eigenlijk zijn we al snel begonnen met zingen en voorlezen en kan ik wel zeggen dat ik in de versimpelde Bijbelverhalen een aardige inhaalslag aan het maken ben.

Samen met God

Wat een voorrecht en rijkdom om God te mogen kennen. Het is de eerste échte belangrijke keuze geweest in mijn leven. Waarop ik er naderhand nog vele heb mogen maken, nu samen met God: partnerkeuze – het moest een christelijke man worden want ik wilde per se het allerkostbaarste wat ik heb, kunnen delen en me hier volledig vrij bij voelen. Eerst trouwen dan samenwonen – nooit verwacht dat ik zo ‘ouderwets’ zou worden, maar het ontstond niet vanuit moeten maar vanuit willen. In een huis wonen dat bij ons past, werk doen waar ik blij van word en energie van krijg, bij een gemeente horen waarin ik mij thuis voel en dingen mag doen die ik leuk vind, fijne dierbare vriendschappen hebben: het is God die het allemaal aan me heeft gegeven. Met de grootste droom die vorig jaar uitkwam: de geboorte van onze zoon. Nu lijkt het of alles altijd voor het windje gaat, maar zoals jullie weten hebben wij ook stormen gehad. Geen enkel leven gaat van een leien dakje, soms komen er harde lessen langs. En dan toch kom ik altijd weer uit bij God: mijn Redder, mijn Hoop, mijn Hemelse Vader. Ik voel me enorm gezegend dat ik God mag kennen. 

Kracht van gebed

Waar ik mee wil eindigen is dat gebed zo krachtig is. Mijn tante, de zus van mijn moeder, heeft altijd – jarenlang – in de stilte voor ons gebeden. Kun je je voorstellen hoe bevestigend het voor haar was toen wij langskwamen om te vertellen dat wij tot geloof waren gekomen? En dat na ons ook mijn zusje volgde, een andere oom en tante en hun gezin en een ander nichtje? Dat is mijn voorbeeld. Ik hoop dat het inspireert om hierin nooit op te geven. God laat Zijn Grootheid op Zijn tijd zien. Amen.

Het bericht Mensen van Jezus – Ilse verscheen eerst op Sijpekerktest.

Als klein meisje ging ik met mijn broer en zus elke zondagmiddag naar de zondagsschool in Schoonoord. Daar is denk ik de basis gelegd van mijn geloof. Met kerst kregen we prachtige boeken waarvan ik sommige titels nu nog kan herinneren. Verder gingen we als gezin niet naar de kerk en werd er ook niet over gesproken. De vragen die ik over de bijbel had, kon ik thuis niet stellen. Mijn moeder is jong overleden, toen ik vijf jaar oud was, m’n zus van 16 nam veel van mijn moeders taken over. Naar de meisjesvereniging ging ik ook, maar daarna was er een
periode waarin ik niet zo met geloven bezig was. Ik trouwde en we kregen twee kinderen.

God blijft trekken

Toch bleef God me trekken, met een vriendin ging ik elk jaar een of twee keer naar de kerk. Dat was vooral met de christelijke feestdagen. Na een poos gaf zij aan daar geen meerwaarde meer in te zien. Dat vond ik erg jammer. Ondertussen waren mijn man en ik gescheiden en woonde ik in Loodrecht naast de familie Schuurman die elke zondag naar de Sijpekerk gingen. We hadden goed contact met elkaar. Ik wilde wat meer van het geloof weten, snapte veel niet van de bijbel die ik thuis had en begon met de familie Schuurman mee naar de kerk te gaan.

Het geloof, bidden, geeft me rust en kracht, een zeker weten, dat iets goed is.

Nieuwe liefde

Na een poosje sloot ik me aan bij de Cantorij waarmee we elke donderdagavond oefenden en met feestdagen in de kerk zongen. Daar ontmoette ik Teun. Zijn vrouw was overleden en hij had de zorg voor hun 5 kinderen waarvan de jongste nog maar 2 jaar was. We werden door een wederzijdse vriendin aan elkaar voorgesteld omdat hij op zoek was naar hulp en een levensgezellin. Dat is uitgegroeid tot liefde. Teun stelde voor om op catechisatie te gaan bij ds Bogaard. We hadden een fijne groep met o.a. Menno en Anita Vonk en Bep Repco. Ik begon er steeds meer naar te verlangen om ook bij de gemeente te horen. In januari zijn we getrouwd en met Pasen heb ik belijdenis gedaan.

Hoogte- en dieptepunten

Het geloof, bidden, geeft me rust en kracht, een zeker weten, dat iets goed is. Soms kan ik ook wel twijfelen of God bestaat. Het is geloof, je wilt graag zeker weten. Ik verlang naar meer geloofsvertrouwen en vrijmoedigheid om er met anderen over te praten. Ook kan ik soms teleurgesteld zijn in mensen van de kerk, maar niet in God zelf. Ik heb genoeg om dankbaar voor te zijn. Teun en ik hebben vaak meegedaan met de Bijbelstudies en gingen graag naar het Leerhuis, waar je vragen kon stellen. Het is fijn om het geloof warm te houden. Net als met een verkering, dat kun je ook niet laten verslonzen, moet je ook bijhouden. Terugkijkend, zie ik Gods leiding in mijn leven: het ontmoeten van Teun, het samen naar de kerk gaan.

“Je hoeft niet bang te zijn

Een mooi lied vind ik: “Je hoeft niet bang te zijn”, Hemelhoog 430. Het kan wel eens stormen in je leven. Leg maar gewoon je hand in die van onze Heer. Dit lied hebben we ook gezongen bij het overlijden van Teun. Ik vind dit lied bemoedigend: je hoeft niet bang te zijn. Je moet het wel voelen, God geeft rust. Als je er meer mee bezig bent, geeft het geloof je ook meer rust. Soms kan ik God hardop spontaan bedanken voor iets in mijn leven. Ik ben heel blij dat ik via mijn laptop de kerkdienst kan volgen. Ik mis wel de ontmoeting met de andere gemeenteleden. Op zondagmorgen kijk ik eerst naar “De verwondering” op tv, dat zijn hele bemoedigende gesprekken. Daarna kijk ik naar de Sijpekerk via de computer, heel fijn.

Het bericht Mensen van Jezus – Sjoukje verscheen eerst op Sijpekerktest.

Vastgehouden

Ik kom uit een traditioneel gezin. Het geloven in God ging bij ons vanzelf en de Bijbel werd van kaft tot kaft gelezen. Ik groeide op in een christelijke omgeving en leerde als kind elk weekend een Psalmvers uit m’n hoofd.

Ongeveer 25 jaar geleden zat ik in een depressieve, donkere periode. Ik zag geen licht, niet van de ene kant en ook niet van de andere kant. Een deel kwam door m’n werk, ik was een echte perfectionist. Toen ik niet meer in staat was te doen hoe ik het wilde doen ging het mis want voor mij was 100% pas genoeg. Gebed was voor mij in deze periode heel moeilijk. Ik wilde niet dat andere van mijn situatie wisten, al helemaal niet op m’n werk. Liever een masker dan dat ze deze kant van mij zouden zien. Het geloof stond in deze periode op afstand. Gelukkig ben ik door begeleiding van een psychiater en medicijnen uit deze depressie gekomen. Het geloof in Jezus kwam daarna weer van zelf. Ik ben eerder door God vastgehouden, dan dat ik Hem heb gezocht.

Kromme stok, rechte slag

De Heer kan met een kromme stok een rechte slag geven. Kent u die uitspraak? Bij sommige momenten in je leven denk je soms het is helemaal krom, het klopt niet, maar als God het leidt is het resultaat toch recht en goed. Vroeger hadden we een caravan hier waren ik en de kinderen helemaal gek op. Toen de caravan weg moest, was ik eerst heel boos. Maar ik geloof dat God het heeft geleid want ik werd toen gevraagd als ouderling en doordat ik op zondag niet meer weg was kon ik deze taak aannemen. Ik denk soms ik weet het veel beter, maar dat is hoogmoedig. We moeten ons nederig en dienstbaar opstellen tegenover God.

Andersom

Op huisbezoek, als pastoraal medewerker, kan ik wel heel open over mijn geloof praten. Met mensen die niet geloven doe ik het eigenlijk nooit, ik vind dat lastig. Ik bezoek wel eens een oud echtpaar uit de kerk. Bij hen bijvoorbeeld kan ik vrij getuigen van Christus. Daar word ik zelf ook door opgebouwd in geloof. Ik probeer hen te leren om de problemen in je leven in handen van de Heer te leggen.

Ik vind het fijn dat de techniek maakt dat er nu ook de mogelijkheid is voor online diensten. Voor gemeenteleden waarvoor het niet mogelijk is om naar de kerk te gaan, is dit een geweldige uitkomst.

In Hilversum kwam ik als wijkouderling op bezoek bij een medeouderling die kanker had. Met zweet in m’n handen ging ik erheen. Ik dacht wat kan ik nou tegen hem zeggen… Maar de rollen waren omgedraaid, ik moest helemaal niks vertellen. Hij moest mij meer moed inspreken dan andersom. Hij was bereid om te sterven en hij ging de Here Jezus ontmoeten. Hij was zo enthousiast voor Jezus en dat was geweldig om te zien.

Trouw

Wat ik graag aan de gemeente wil meegeven is: Blijf trouw aan het Woord. Verzaak de onderlinge bijeenkomsten niet. Zolang God nog predikers tot ons zend om tot ons te spreken met Zijn Woord, dan mogen we dat in vrijheid doen. Het is in een groot deel van de wereld niet mogelijk om in vrijheid naar de kerk te gaan. We mogen dankbaar zijn dat het nu in Nederland weer mogelijkheid is in deze coronaperiode.

Als het kan, kom dan naar de dienst. Ook voor de jongeren en jeugd is dit belangrijk. ’s avonds hebben mensen vaak andere dingen te doen. Maar ook dan is het belangrijk om te gaan. De kerk is hoog en er is veel ruimte om afstand te houden tot elkaar. Ik ben daarom niet bang voor corona.  

Ik vind het fijn dat de techniek maakt dat er nu ook de mogelijkheid is voor online diensten. Voor gemeenteleden waarvoor het niet mogelijk is om naar de kerk te gaan, is dit een geweldige uitkomst.  

Een Bijbeltekst die ik aan de gemeente wil meegeven is:
Als u met uw mond de Heere Jezus belijdt en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden. Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot zaligheid. Want de Schrift zegt: Ieder die in Hem gelooft, zal niet beschaamd worden. Romeinen 10:9 -11 HSV

Het bericht Mensen van Jezus – Jan vd H. verscheen eerst op Sijpekerktest.

Gebedsverhoring

In mijn tienertijd heb ik veel over Gods Woord geleerd. Ik kon het geloven maar het ‘(na)leven’ ervan vond ik moeilijk. Hoe implementeerde ik de mooie (vaak controversiële) dingen die Jezus ons heeft voorgedaan in mijn eigen leven? Tegen de stroom inzwemmen? Mijn leven in Zijn handen leggen? Hoe dan? Mijn ouders zijn christen en ben dankbaar voor hun opvoeding. Maar de aansporing van alleen mijn ouders en jeugdleiders uit de kerk was voor mij niet voldoende.

Vrienden had ik genoeg, maar geen christenen. Ik begon hiervoor te bidden. Na een dienst in de Evangelie Gemeente in Zeist kwam een man naar mij toe, die mij vertelde over een ontwikkelingsreis. De reis ging naar Zuid-Afrika met een christelijke jongerengroep uit Loosdrecht. Was dit een verhoring van mijn gebed?! Ik was 18 jaar, super onzeker, zoekende naar mijn identiteit, maar durfde met een beetje moed de stap te zetten. In 2011 zijn we met GAiN op reis gegaan. Het was het begin van een levende relatie met de Here Jezus. Op plekken waar zoveel armoede is, vond ik een geweldige geestelijke rijkdom! Het was een vreugde die de welvaart hier in het westen niet geven kan. Ik zag blikken die niet gericht waren op aardse/fysieke schatten, maar op Hemelse schatten. De reis was het begin van vriendschappen met jongeren uit de Sijpekerk. God gaf in overvloed, want naast de vriendschappen ontstond er na de reis ook liefde voor mijn man Stefan.

“God bestaat echt, ik wil dat je dat nooit vergeet.”

Hij is het antwoord

In april 2012, heb ik de keuze gemaakt om mijn geloof voor in de kerk te belijden en me te laten dopen. Mijn oude ‘ik’ liet ik achter in het doopwater en stond op in een nieuw leven met Christus. Ik had een honger naar Gods Geest. Na de doop heb ik een omschakeling ervaren in mijn denken. Van het ‘moeten’ houden aan wat de Bijbel ons voorhoudt, naar het “willen”. Eindelijk kon ik het niet alleen geloven, maar ook ernaar streven om zo te leven. God leert ons dat als de Geest in ons is, en wij Hem zoeken en erom bidden, Hij ons Zijn Woord openbaart. Nu ben ik 27 en kan ik wel eens terugverlangen naar de “eerste liefde” en het rotsvaste geloof dat ik had als kind op de grond van mijn slaapkamer. Als kind had ik natuurlijk ook veel vragen. Hoe werkt dit? Wat betekent dat? Ik denk dat geloven als een kind betekent het onvoorwaardelijk aannemen, accepteren wat de Ander(God) je vertelt. Als je gelooft als een kind, stel je veel vragen aan God. Dan ben je ervan overtuigd dat het antwoord bij Hem te vinden is.  

Heaven on earth?

Ik heb ontdekt dat hoe meer ik in het contact met God investeer, hoe meer ik de verticale lijn, de verbinding met God ervaar. Zo is het ook bij menselijke relaties. Hoe kan je iemand leren kennen als je niet bij diegene op bezoek komt? Dat kost mij soms offers. Het betekent dat ik dingen soms laat die ik leuk vind, omdat ik weet dat God het allerbeste voor me heeft. Je wilt het al gauw ‘te’ comfortabel maken hier op aarde. Maar “heaven is not a place on earth”, er is nog zoveel onrecht en verdriet. ‘Heaven on earth’ komt nog, daar mogen we vol verlangen, reikhalzend naar uitzien. Ik kan m’n verlossing niet verdienen, maar God vraagt wel toewijding. Zónder God verliest alles zijn waarde en mét God leer ik op de juiste wijze ten volle te genieten van dat wat God aan me geeft.

Wandelen met God

Paulus’ toewijding bracht hem uitzonderlijk lijden, maar toch zong hij in de gevangenis. Hoe cool is dat! God was en is een God van relaties, door de hele Bijbel heen wil Hij contact met mensen, samen wandelen door het leven. Met Adam in het paradijs, met Elia, Esther, Henoch, alle discipelen, ga zo maar door. Zo wil Hij ook met ons wandelen. Hij geeft ons dagelijks brood, net zoals Hij de Israëlieten in de woestijn dagelijks manna gaf. Ze mochten het niet opsparen, maar elke dag opnieuw zoeken. Jezus Christus is mijn dagelijks manna. De liefde van en tot God leert mij te relativeren of alles in de juiste proporties te zien. Ik ben dankbaar voor dit nieuwe perspectief! Het kennen van Jezus is de grootste rijkdom die er. Het is de eeuwige en onvergankelijke schat.

Het bericht Mensen van Jezus – Michelle verscheen eerst op Sijpekerktest.

Stoppen of niet stoppen?

Ik heb een concreet voorbeeld daarvan. Tussen 2006 en 2018 was ik heel actief bij muziekkorps Beatrix’. Dat was een erg intensieve periode, in het weekend ben je vaak weg voor een optredens, wedstrijden en trainingen. Ik dacht er al een tijdje over na om te stoppen. Mijn gevoel zei stoppen, mijn verstand zei doorgaan. Ook vroegen ze mij om te blijven, waardoor ik extra in dubio zat.

Op een zondagmiddag heb ik daar expliciet voor gebeden en had vrede met wat de uitkomst ook zou worden. ’s Avonds ging ik naar een dienst in de VEG. De preek in die dienst gaf me mijn antwoord. Het ging letterlijk over hoe je hobby tussen jou en de Heer kan staan. Toen wist ik het. Ik dacht: als ik nu niet luister, ben ik letterlijk schijnheilig bezig. Dat was één van mijn grootste bemoedigingen. 

Vooral de reis naar Zuid-Afrika heb ik heel intens ervaren. Het was enorm samenbindend om daar samen – zeker ook gezien de armoede die we zagen – ons geloof te beleven en hier elke dag mee bezig te zijn.

Sinds ik met Beatrix’ ben gestopt, heb ik veel meer focus op mijn geloof. Ik bid veel en neem wekelijks ruim de tijd voor mijn eigen Bijbelstudie. 

Samenbindend

Ik woon in Hilversum, maar ik heb nooit getwijfeld om in de Sijpekerk te blijven, ik zit hier erg op mijn plek. Wat voor mij erg bemoedigend was, waren de reizen die we samen de gemeente hebben gemaakt naar Zuid-Afrika en in 2014 ook naar Israël. Vooral de reis naar Zuid-Afrika heb ik heel intens ervaren. Het was enorm samenbindend om daar samen – zeker ook gezien de armoede die we zagen – ons geloof te beleven en hier elke dag mee bezig te zijn. 

Oordeel niet

Als een van de weinigen ben ik in de Sijpekerk uit de kast gekomen. Dat was natuurlijk spannend, maar daar is heel goed op gereageerd. Ik zit helemaal op mijn plek in onze gemeente. Ik zou aan elke gemeentelid willen meegeven om niet te oordelen over anderen of andermans situaties, ook als je zelf een andere mening of standpunt hebt. Ik denk dat Jezus dit ons heeft geleerd en daarom probeer ik dit zelf ook toe te passen in mijn eigen leven.

Het bericht Mensen van Jezus – Leendert verscheen eerst op Sijpekerktest.

Toen ik trouwde zijn mijn man en ik in de Vrijgemaakte Kerk in Oud-Loosdrecht terecht gekomen. In die periode kregen we twee kinderen, een jongen en meisje. Toen onze dochter een half jaar oud was, zochten we een kerk die wat ruimer dacht. We hadden het gevoel dat we verder moesten kijken.

Toen zijn we overgestapt naar de Gereformeerde Kerk op de Dijk. We waren nog maar kort bij deze gemeente aangesloten toen ons dochtertje aan hersenvliesontsteking, overleed. Een onbeschrijfelijk groot verdriet.De vorige dominee van de Vrijgemaakte Kerk stuurde ons een brief met de boodschap, dat het niet heel gek was dat dit was gebeurd, we hadden niet weg moeten gaan uit hun kerk. Dat deed mij zo ontzettend veel pijn.

Tweesprong

Ik heb het in die periode erna heel erg moeilijk gehad. Ik zag mezelf op een tweesprong staan. Ik dacht, ik kan mijn geloof in Jezus loslaten, maar ik kan het ook als de enige Reddingsboei zien. Anders heb ik helemaal geen houvast meer. Ik heb gekozen voor de tweede optie en heb hardop naar God uitgesproken: “Ik wil U volgen, ik wil U weer leren vertrouwen.  We kregen opnieuw een dochter, dat was heel bijzonder, een groot geschenk. God heeft mij in deze moeilijke tijd nooit losgelaten.

We kwamen in aanraking met de charismatische beweging, de CWN (Charismatische Werkgemeenschap Nederland) en zijn naar Opwekkingsconferenties geweest. Dat heeft mijn geloof en relatie met God een boost gegeven. Onze kinderen hebben ook hun geloof in Jezus gevonden, zo ook mijn 5  kleinkinderen.. Ondanks de pijn, het verdriet en het gemis van ons dochtertje, hebben we hierin Zijn zegen mogen ervaren.

God gaf overvloedig!

Ik heb in die tijd veel godsdienstige boeken verslonden, mijn honger was erg groot! Ook veel   pastorale cursussen gedaan. Dat heeft geresulteerd in dat ik gevraagd werd om als hulpverleenster bij incestzaken te komen werken.. Dat was heel pittig maar in de, vaak lastige, gesprekken ervoer ik Gods Geest en kon ik echt Zijn woorden spreken. Soms precies wat de ander nodig had. Dan besefte ik echt, dit zijn niet mijn woorden maar God die door mij heen spreekt. Er was eens een vrouw die tegen mij zei: “U komt zo trouw naar mij toe ongeacht wat ik zeg. Als u gelooft in Gods liefde en die God woont in u, dan moet God wel net zo trouw zijn. Ik heb dit werk 12 jaar mogen doen en heb toen gezien wat God allemaal kan doen op het gebed! Zaken, die de hulpvrager en ik beiden, niet voor mogelijk hielden. God gaf overvloedig!

Op het randje van de dood

Zoals waarschijnlijk veel gemeenteleden weten ben ik vorig jaar gevallen van een trapje en op m’n hoofd terecht gekomen. Ik ben direct met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Het ging steeds slechter met me in het ziekenhuis. M’n man kon steeds minder contact met me krijgen. Ik lag ook een lange tijd op de IC, op het randje van de dood. M’n dochter kwam over uit Tsjechië, omdat het er naar uitzag, dat het wel eens verkeerd kon aflopen!  Ik had een zuurstofgehalte van 50%, veel artsen zouden patiënten opgeven die er zo slecht voorstaan.

Ik kon niet eens zeggen: “God help me”. Dan zei  mijn man steeds: er wordt heel veel voor je gebeden. Dan ervoer ik echt Gods trouw en nabijheid.

Het lichtpunt in deze periode was het gebed van  jullie als gemeente. In de tijd dat ik steeds wegzakte, kon ik namelijk niet bidden. Ik kon niet eens zeggen: “God help me”. Dan zei  mijn man steeds: er wordt heel veel voor je gebeden. Dan ervoer ik echt Gods trouw en nabijheid. Dat je bij een kerk hoort en daar deel van uit mag maken is zo waardevol. Ik ben heel dankbaar voor de Sijpekerk en de ontvangen steun in deze moeilijke tijd.

Schuilen bij de Vader

Mijn lievelingslied is Opwekking 488. “Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest, en de kracht van Uw liefde.” Ik ben nu 74 jaar, een kwetsbare leeftijd, vooral tijdens corona. Ik vind het fijn om de kring uit de kerk online te ontmoeten. Als ik in contact kom met mensen die twijfelen dan wil ik graag getuigen met mijn zekerheid en delen over Gods liefde. Ik wil zoveel mogelijk Gods liefde uitdragen. Hij houdt van ons zoals we zijn!

Geloven is een arm om je heen, je kan altijd schuilen bij de Vader. Hij is er altijd voor je. Jezus is voor ons gestorven. We hoeven er niet meer voor te knokken. Wie in Hem gelooft heeft eeuwig leven. Daar hoeven we niet aan te twijfelen. Blijf Hem volgen, geef Hem de hoogste plaats in je leven. Hij verdient geen andere plek dan daar te zijn.

Dankbaar

Ik ben God dankbaar voor de weg die ik heb mogen lopen, samen met mijn man. Juist wanneer ik in de put zat, heeft Hij mij troost gegeven. We hopen nu iets te kunnen betekenen in de Sijpekerk. We zijn nu een jaar of 3 lid. Mijn favoriete tekst is:  Waar de Geest is, is vrijheid! Je hebt de vrijheid om te kiezen voor Hem en als je Zijn Geest in je hebt, kies je goed. En dat heb ik onze kinderen ook voorgehouden. En ben dankbaar dat ze goed hebben gekozen.

Dank u dat ik een stukje van mijn leven met u mocht delen!

Welnu, met de Heer wordt de Geest bedoeld, en waar de Geest van de Heer is, daar is vrijheid. Wij allen die met onbedekt gezicht de luister van de Heer aanschouwen, zullen meer en meer door de Geest van de Heer naar de luister van dat beeld worden veranderd.
2 Korintiers 3:17-18

Het bericht Mensen van Jezus – Paulien verscheen eerst op Sijpekerktest.